بريدن از نماز، زمينه گرايش به مفاسد
( مريم، ٥٩ )« فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوة واتّبعوا الشهوات »
پس از انبيا گروهى جانشين آنها شدند آه نماز را ضايع آردند و از شهوات پيروى نمودند.
اين آيه، ابتدا ضايع شدن نماز را مطرح آرده و سپس در دام شهوات قرار گرفتن را. چون نماز
ريسمان ارتباط با خداست، همين آه پاره شد، افتادن در وادى تباهى حتمى است، همچون
گسستن بند تسبيح، آه همه دانه ها در اثر آن پخش و گم مى شوند.

نماز و توحيد
( طه، ١٤ )« انّنى انا اللَّه لااله الاّ انا فاعبدنى واقم الصلوة لذآرى »
رابطه نماز و توحيد بسيار نزديك است، توحيد ما را به سوى نماز م ىآشاند و نماز روح توحيد ما را
زنده م ىآند. نماز با تكبير آغاز مى شود و در هر رآعت بعد از پايان سوره، قبل و بعد از رآوع و هر
سجده و در پايان هر نماز، مستحب است اللّه اآبر بگوئيم. در ذآر رآوع و سجود، سبحان اللّه
مى گوئيم آه همه مايه صيقل دادن روح توحيد و « لااله الا اللَّه » مى گوئيم و در رآعت سوم وچهارم
جلوه دادن روح ايمان است.

نماز و راه يابى

نماز و قيامت
مردم نسبت به رستاخيز و معاد، چند دسته هستند:
( حج، ٥ )« ان آنتم فى ريب من البعث » : ١- گروهى به قيامت شك دارند
( بقره، ٤٦ )« يظنّون انّهم ملاقوا اللَّه » : ٢- گروهى به قيامت گمان دارند
( نمل، ٣١ )« و بالاخرة هم يوقنون » : ٣- گروهى به قيامت يقين دارند
( مدّثر، ٤٦ )« و آنا نكذب بيوم الدّين » : ٤- گروهى منكر قيامت هستند
( ص، ٢٦ )« نسوا يوم الحساب » : ٥ - گروهى ايمان دارند ولى فراموش مى آنند
قرآن براى رفع شك استدلال آرده و از مؤمنين وگمان دارندگان ستايش آرده است و از منكران،
برهان خواسته آه دليل انكار شما چيست؟ و براى گروه پنجم دائماً تذآّراتى داده آه انسان
فراموش نكند.
مالك يوم » تبديل مى سازد. در نماز با گفتن « ياد » نماز، هم شك زدايى مى آند و هم غفل تها را به
در هر شبانه روز حداقل ده بار، انسان مسئله قيامت را به خود تلقين مى آند و تذآّر « الدّين
مى دهد.

نماز و تشكّر
واعبدوا ربّكم الّذى خلقكم والّذين » : يكى از اسرار نماز، تشكّر از ولى نعمت است، قرآن مى فرمايد
( بقره، ٢١ )« من قبلكم
عبادت آنيد پروردگارى را آه شما و نياآان شما را آفريد، هستى شما و همه از اوست.
داديم، خير زياد عطا آرديم « آوثر » ما به تو « انّا اعطيناك الكوثر فصلّ » : در سوره آوثر م ىخوانيم
پس نماز بخوان. يعنى به شكرانه عطاياى ما نماز به پا دار.
نماز بهترين نوع شكرگزارى است آه شيوه آن را خداوند بيان فرموده و تمام انبيا و اوليا هم آن
شيوه را به آار بسته اند. نماز تشكّرى است عملى، زبانى، دائمى و سازنده.

نماز ياد خداست
طه، ١٤ ) براى ياد من نماز به پا دار. )« اقم الصلوة لذآرى » : خداوند به حضرت موسى مى فرمايد
نماز، ذآرى است زبانى وقلبى، با روشى مخصوص و شيوه اى ابتكارى آه اعضاى بدن از موى سر
تا نوك پا در آن نقش دارند. هنگام وضو، هم روى سر را مسح مى آنيم و هم روى پا را، هنگام
سجده هم پيشانى بر زمين نهاده مى شود هم انگشت پا، در طول نماز هم زبان ذآر او مى گويد
هم دل به ياد اوست. چشم ها بايد خاشع باشد، آمر در رآوع خم شود، دست ها هنگام گفتن
بالا بيايد، گردن، صاف ودر رآوع آشيده شود، به هر حال در نماز همه اعضا به نحوى در « اللَّه اآبر »
خدمت ياد خدا هستند.

نماز اوّلين سؤال در قيامت
در حديث م ىخوانيم اوّلين چيزى که در قيامت مورد سؤال و حساب قرار مى گيرد نماز است.( بحار،
( ج ٧، ص ٢٦٧
آرى، اوّلين واجب بر هر مكلّفى قبل از روزه و خمس و زکات و حج و... نماز است و طبيعى است
که در قيامت نيز در اوّلين فرصت، از اوّلين تكليف سؤال شود.

نماز، وسيله آزمايش خود
در حديث مى خوانيم که هر آس مى خواهد بداند مقام و ارزش او نزد خداوند چگونه است، ببيند آه
خداوند نزد او چه مقامى دارد.( بحار، ج ٧٥ ، ص ١٩٩ ) اگر اذان نماز نزد تو بزرگ و محترم بود، تو نيز
نزد خداوند احترام دارى و اگر نسبت به انجام فرمان او بى تفاوت بودى، مقام و ارزشى نزد او ندارى
و همچنين اگر نماز ترا از فساد و فحشا بازداشت نشانه تأثير و قبولى نماز است.

نماز، اوّلين کلام و آخرين وصيّت
در بعضى روايات م ىخوانيم آه نماز، هم اوّلين سفارش انبيا بوده( وسائل، ج ٣، ص ٢٦ ) و هم
( آخرين وصيّت اوليا.( مستدرك، ج ١، ص ١٧٣
در تاريخ زندگى امام صادق آمده است آه حضرت در آخرين لحظه هاى عمر مبارك خود چشم باز
آرده و فرمود: تمام بستگانم را جمع آنيد و سپس فرمود:
( شفاعت ما شامل آسانى آه نسبت به نماز سه لانگارى آنند نخواهد شد.( بحار، ج ٤٧ ، ص

نماز، کليد قبولى تمام عبادات