بريدن از نماز، زمينه گرايش به مفاسد
( مريم، ٥٩ )« فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوة واتّبعوا الشهوات »
پس از انبيا گروهى جانشين آنها شدند آه نماز را ضايع آردند و از شهوات پيروى نمودند.
اين آيه، ابتدا ضايع شدن نماز را مطرح آرده و سپس در دام شهوات قرار گرفتن را. چون نماز
ريسمان ارتباط با خداست، همين آه پاره شد، افتادن در وادى تباهى حتمى است، همچون
گسستن بند تسبيح، آه همه دانه ها در اثر آن پخش و گم مى شوند.