نماز و توحيد
( طه، ١٤ )« انّنى انا اللَّه لااله الاّ انا فاعبدنى واقم الصلوة لذآرى »
رابطه نماز و توحيد بسيار نزديك است، توحيد ما را به سوى نماز م ىآشاند و نماز روح توحيد ما را
زنده م ىآند. نماز با تكبير آغاز مى شود و در هر رآعت بعد از پايان سوره، قبل و بعد از رآوع و هر
سجده و در پايان هر نماز، مستحب است اللّه اآبر بگوئيم. در ذآر رآوع و سجود، سبحان اللّه
مى گوئيم آه همه مايه صيقل دادن روح توحيد و « لااله الا اللَّه » مى گوئيم و در رآعت سوم وچهارم
جلوه دادن روح ايمان است.