نماز و محبّت
تعاون و محبّتى آه ميان مسجد ىهاست ميان ديگران نيست.
در نظام زندگى مسجدى ها همين آه يك نفر دو سه روز نيامد احوالش را مى پرسند. اگر مريض
است عيادتش م ىروند، اگر مشكلى دارد حل مى آنند، مسجد ىها احساس غربت نمى آنند.
آسى آه هيچ فرزند وبرادرى نداشته باشد ولى سروآارش با مسجد باشد احساس م ىآند همه
مردم برادر و فرزندش هستند. بارها ديده شده يك مسجدىِ ساده آه از دنيا مى رود مجالس او پر
رونق، مغاز هها براى او بسته و تشييع جنازه او شلوغ و با شكوه است.
اينها نشانه پيوند قلبى و محبّتى است آه در خانه خداوند با مؤمنين ايجاد مى شود.
يك مسجدى در خود يك دلگرمى احساس مى آند، مردم را در غم و شادى خود شريك م ىداند و
هرگز اين عواطف گرم از دوستان مسجدى را نم ىتوان با چيزى مقايسه آرد.