نماز و انتخاب دوست
( در حديث است: يكى از برآات مسجد و نماز، پيدا آردن دوست خوب است.( بحار، ج ٨٣ ، ص ٣٥١
انسان در زندگى اجتماعى خود نياز به دوست دارد و نقش مثبت يا منفى دوست در زندگى انسان
بر آسى پوشيده نيست. مسجد بهترين مرآز دوست يابى است.
آسانى آه به مسجد م ىروند براى بندگى خدا مى روند. حيله ها و خودنمايى ها را آنار مى گذارندو
انسان م ىتواند در ميان مردم مسجد، دوست خود را انتخاب آند.
اگر شخصى اهل نماز نبود، چرا با او دوست شويم؟ او آه با خدا قهر است، با من نيز دوست
نخواهد بود. او آه الطاف خدا را فراموش مى آند، خدمات مرا هم فراموش خواهد آرد. او آه با
مؤمنين وفادار نيست، چگونه اطمينان دارى با تو وفادار بماند؟