نماز، درگاه لطف خدا
افراد ديگر غير از خداوند، يا لطفى ندارند يا لطفشان ناچيز و محدود است، يا لطف خود را به ديگران
نمى رسانند و يا با هزار منّت ذرّه اى محبّت دارند و اگر لطفى آنند از بهره خودشان آم مى شود. امّا
خداوند:
١- لطفش بى نهايت است.
٢- باب لطف او هميشه به روى همه باز است.
٣- دعوت به ورود هم آرده است.
٤- از ورود ديگران در مدار لطفش شاد م ىشود.
٥ - مردم را بدون هديه و رشوه و با دست خالى م ىپذيرد.
٦- رابطه با او و بهره گيرى از الطاف او نه زمان مى خواهد نه زمين، نه واسطه م ىخواهد، نه رابطه
و نه هيچ شرطى ديگر، فقط صداقت قلبى آافى است. صادقانه به لغزش خود اقرار آنيم و به درگاه
او رو آوريم.



نوشته شده در شنبه 14 بهمن 1391
توسط محمدرضازینی | |  ارسال نظر(0)