شعر در باره نماز از مرتضی عصیانی

مرتضی عصیانی

تجلی وصل

سحر رسید و دلم بی‏قرار خواهد شد

دوباره دامن من پر بهار خواهد شد

صدای خوب اذان می رسد و یک احساس

درون سینه من بی‏قرار خواهد شد

به سوی روشنی آب می‏روم بی‏تاب

و آب با دل من رهسپار خواهد شد

نماز می‏شود آغاز و با تجلی وصل

حجاب‏های جدایی کنار خواهد شد

و بعد در سر سجاده‏های سوز و گداز

بهانه‏های دلم بی‏شمار خواهد شد

زلال و روشن و شفاف می‏شوم از فیض

و جسم و جان من آیینه زار خواهد شد

و تا دوباره بیاید صدای خوب اذان

دلم غریبه چشم انتظار خواهد شد