غزلی از محمدرضا سهرابی در مورد نماز

محمد رضا سهرابی نژاد

غزل نماز

شب است و خسته و تنها نماز می‏خوانم

به استغاثه فردا نماز می‏خوانم

میان دست نیایش چو رود می‏پیچم

و رو به آبی دریا نماز می‏خوانم

پر از ترنم پرواز و راز می‏گردد

نگاه پنجره‏ها، تا نماز می‏خوانم

به باغ پرپر دل، هر غروب آدینه

به قصد قربت گلها نماز می‏خوانم

قرین سبحه و قرآن و اشک و آیینه

به رنگ غربت زهرا نماز می‏خوانم

بیا امام که دیری است در هزاره درد

کنار خویش، فرادی نماز می‏خوانم

حریم خلوتم امشب ستاره باران است

شکسته در شب اسرا نماز می‏خوانم