نماز و سلام
هر مسلمان در هر آجاى زمين آه هست هر روز پنج بار بايد به تمام همفكرانش سلام آند
سلام بر بندگان صالح خدا، « السلام علينا و على عباداللَّه الصالحين »
سلام بر سرمايه داران هرگز،
سلام بر قدرتمندان هرگز،
سلام فقط بر عباد صالح خدا.
« عباداللَّه الصالحين » سلام بر طرفداران مكتب حقّ
السلام علينا و » تعيين مى آند ويكى « غير المغضوب عليهم » سياست خارجى ما را در نماز، يكى
« على عباداللَّه الصالحين
آرى آسى آه هر روز به بندگان خدا سلام آند، با آنها حيله نمى زند، خيانت نمى آند، آلاه
سرشان نمى گذارد.

نماز و ياد پيامبرصلى الله عليه وآله
در هر دو رآعت نماز، يك تشهد م ىخوانيم آه در آن به يگانگى خداوند و رسالت حضرت محمّد
صلى الله عليه وآله اقرار م ىآنيم.
هر روز در پنج وقت اين اقرار و اعتراف به توحيد و نبوّت لازم است تا انسان راه را گم نكند، مكتب و
صاحب آن را فراموش نكند، بر او صلوات بفرستد و در اين اقرار و صلوات در رديف خداوند و فرشتگان
احزاب، ٥٢ ) خدا و ملائكه )« انّ اللَّه و ملائكته يصلّون على النبى » : قرار بگيرد. زيرا قرآن مى فرمايد
بر پيامبرش صلوات م ىفرستند، پس چرا ما نفرستيم؟ مگر او ما را نجات نداد؟ سلام بر پيامبر اسلام
آه ما را نجات داد.

نماز، روح انسان را بيمه مى آند
اذا مسّه الشّر جزوعا و اذا مسّه الخير مَنوعا الاّ المصلّين الّذينهم على » : در سوره معارج م ىخوانيم
( معارج، ٢٠ تا ٢٢ )« صلواتهم دائمون
انسان در برابر تلخى ها و شرور بى صبر است و در برابر لذّت ها و خوبى ها تنگ نظر و بخيل، مگر
نمازگزارانى آه نسبت به انجام آن هميشه مراقبند.
آرى ارتباط دائمى با قدرت بى نهايت، به انسان قدرت م ىدهد، روحيّه توآّل را بالا برده و انسان را
موجودى شكست ناپذير مى سازد.
ناگفته پيداست آه اين آثار براى نماز پيوسته و همراه با توجّه است، نه نمازهاى غافلانه و
موسمى.

نماز و شيوه آموزش گام به گام

شيوه تدريجى در آموزش وتربيت، شيوه اى است آه در اسلام به ويژه در عبادات، مورد توجّه بوده
است.
لا اله » روايات تربيتى اسلام دستور مى دهد: آودك را سه سال آزاد بگذار، پس از سه سال، جمله
را به او تعليم بده. « الاّ اللَّه
محمد رسول » وقتى آه سه سال و هفت ماه و بيست روز شد، دوّمين جمله اى آه مى آموزى
باشد. « اللَّه
وقتى چهار سال تمام شد، صلوات بر پيامبر آموزش داده شود.
در پنج سالگى، آه آودك قدرت تشخيص دست راست و چپ را يافت، او را رو به قبله قرار ده و به
او سجده بياموز.
در سال ششم، نماز و رآوع و سجود را آموزش بده.
در سال هفتم، شستن دست و صورت را به او بياموز.
و در سال نهم، مسأله نماز را جدّى گرفته و اگر سرآشى آرد، با او برخورد تنبيه آميز داشته باش.(
( وسائل، ج ١٥ ص ١٩٣

نماز، وسيله محو گناهان
قرآن، در آنار فرمان نماز، م ىفرمايد:
( هود، آيه ١١٤ )« انّ الحسنات يذهبن السّيّئات »
همانا آارهاى نيك، گناهان را محو م ىآند و از بين مى برد.
حضرت على عليه السلام مى فرمايد: اگر بعد از گناه، دو رآعت نماز خوانده و از خداوند، عافيت
( درخواست شود، اثر آن گناه محو مى شود.( نهج البلاغه، حكمت ٢٩٩
از رسول اآرم صلى الله عليه وآله نيز روايت شده است: گناهانى آه ميان دو نماز واقع مى شود،
( مورد عفو قرار م ىگيرد.( شرح ابن ابى الحديد، ج ١٠ ص ٢٠٦
آرى گناه آه در اثر غفلت از ياد خدا سر م ىزند، با نماز و عبادت آه مايه انس و ارتباط با خداوند
است، زدوده م ىشود و مغفرت، جاى معصيت را مى گيرد.

نماز، سدّى محكم در برابر گناه

نماز و نياز

نماز و جهاد
لاتصلّ على احد منهم مات ابداً ولا » : دستورات اسلام از يكديگر جدا نيست ولذا قرآن مى فرمايد
توبه، ٨٤ ) به جنازه فراريان از جبهه نماز نخوانيد: )« تقم على قبره
فراموش نمى آنم در ايّام دفاع مقدّس، جوانى وصيّت آرد آه اگر من شهيد شدم مرا دفن نكنيد
مگر آن دو دست هاى آه با هم قهرند، آشتى آنند و اين جوان از خون مقدّس خودش به نفع اصلاح
ذات البين استفاده آرد، در حالى آه م ىتوانست بگويد اگر شهيد شدم راضى نيستم فلان شخص
يا گروه به تشييع جنازه من بيايد و بدينوسيله آتش فتنه را بيشتر و آينه ها را عميق تر نمايد.

نماز همراه با آگاهى
قرآن درباره تسبيح ونماز ساآنان آسمان ها وپرندگان مى فرمايد:
نور، ٤١ ) نماز آنها آگاهانه است. )« آل قد علم صلواته و تسبيحه »
ولى در جاى ديگر خطاب به انسا نها مى فرمايد:
نساء، ٤٣ ) در حال مستى نماز نخوانيد تا )« لاتقربوا الصلوة و انتم سُكارى حتّى تعلموا ما تقولون »
بدانيد چه م ىگوئيد.
به همين دليل در روايات آمده است:
عبادت عالم از عابد بهتر است.
بحار، ج ١٠٣ ، ص ١١٧ ) اوّل مسائل حلال و )« الفقه ثم المَتجَر » : در اسلام به تجّار سفارش شده
حرام را فرا گيريد بعد به سراغ تجارت برويد. در آموزش نماز هم بايد سعى آنيم اسرار نماز را به
نسل نو تعليم دهيم تا آگاهانه براى نماز قيام آنند.

نماز و روح بزرگ
انسان در نماز خداوندى را حمد و سپاس م ىآند آه خالق تمام هستى است. سرچشمه تمام
رحمت ها و برآات است. مالك روز قيامت است.
آسى آه حمد و ثناى خود را نثار اين وجود مقدّس با اين خصوصيات م ىآند هرگز حاضر نيست
براى هر چيز پست و جزئى و در برابر هر قدرت ناچيزى ستايش آند.
زبانى آه ثناگوى خالق هستى شد، ديگر تن به ثناگويى هر نالايقى نم ىدهد. فراموش نكنيم آه
امام حسين عليه السلام فرمود: آسى آه وصل به پيامبر صلى الله عليه وآله باشد و از دامن
زهراعليها السلام برخاسته باشد، بيعت يزيد را نخواهد پذيرفت.
آرى ... ستايش او نه ديگران،
ثناى او نه طاغوت ها،
ثناى او براى رب العالمين بودنش،
الرّحمن الرّحيم بودنش،
مالك يوم الّدين بودنش،
ديگران چه و آه هستند و چه قدرتى دارند آه من ثناگوى آنها باشم؟ به خصوص آه مسلمان
مى داند اگر ظالمى ستايش شود عرش خداوند به لرزه در مى آيد.
بنابراين ثناى او، آنچنان روح بزرگى به ما مى دهد آه ديگر حاضر به ثناى ديگران نمى شويم و اين
روح بزرگ را از نماز و حمد مى توان تحصيل آرد.
حيف آه ما با توجّه نماز نخوانديم و مزه نماز را نچشيديم.