بال نماز

بال نماز

تا حریمش می‏روم با بال پرواز نماز

تا خدا خواهم سفر کردن به اعجاز نماز

کیستم من تا بگویم: ذکر او دارم به لب

کاین زبان از اوست، او خود نکته پرداز نماز

چشم دل را باز کن تا باز بینی روی دوست

تا رسد بر گوشت از گلدسته آواز نماز

سجده افلاک را پایان نباشد لحظه‏ای

جنبش هر ذره دارد شوق آغاز نماز

کاکل اندیشه را بی‏خود پریشان می‏کنم

در نخواهم یافت، جز از راه دل راز نماز

آن علمداری که شد آگاه از سر سجود

در منای عاشقی گردید سرباز نماز

در فرات تشنه کامی دست‏شست از جان خویش

تا دل خود را کند آیینه پرداز نماز